فیبروم رحمی چیست

فیبروم رحمی چیست و روش های درمان فیبروم

فیبروم رحمی که میوم یا لیومیوم رحمی نیز نامیده می‌شوند توده‌های خوش‌خیم رحمی منشأ گرفته از عضلات صاف رحمی هستند که در حال حاضر روش‌های مختلفی برای درمان فیبروم وجود دارد.

چه عواملی باعث ایجاد فیبروم رحمی می‌شوند؟

در حال حاضر علت اصلی این بیماری مشخص نیست ولی تحقیقات مختلف عوامل گوناگونی را در رشد فیبروم رحمی مؤثر دانسته‌اند، ازجمله این عوامل هورمون‌های جنسی و عوامل ژنتیکی هستند.

  • هورمون‌های جنسی:

هورمون‌های استروژن و پروژسترون نقش بسیار مهمی در رشد فیبروم رحمی دارند. یکی از دلایلی که این بیماری در سنین باروری زنان بروز پیدا می‌کند افزایش این هورمون‌ها در طی دوران باروری است به‌طوری‌که بعد از یائسگی که تولید هورمون‌های جنسی کاهش می‌یابند از رشد فیبروم‌ها نیز کاسته شده و حتی زنانی که مبتلابه بیماری بوده‌اند پس از یائسگی اندازه فیبروم آن‌ها تا حد زیادی کاهش پیداکرده است.

  • عوامل ژنتیکی:

وجود فیبرومهای متعدد می‌تواند نشان‌دهنده زمینه‌های ارثی در فرد باشد. در بعضی تحقیقات علمی مشخص‌شده، زنانی که اعضای خانواده‌شان، مبتلابه فیبروم رحمی بوده‌اند، در سنین پایین‌تری دچار آن شده‌اند و احتمال وجود فیبرومهای متعدد در آنان بیشتر از بقیه خواهد بود همچنین در این زنان احتمال عود کردن بیماری و رشد مجدد فیبروم پس از جراحی و برداشتن آن بیشتر است.

انواع فیبروم‌های رحمی:

بسته به محل قرار گرفتن فیبروم رحمی، سه نوع فیبروم وجود دارد:

  1. زیرمخاطی (ساب موکوزال): این فیبروم در قسمت داخلی رحم قرار می‌گیرد یعنی به داخل حفره رحم برآمده شده است.
  2. ساب سروزال: این فیبروم در قسمت خارجی رحم قرارگرفته است یعنی به سمت خارج رحم برآمده شده است.
  3. اینترا مورال: این فیبروم در لابه‌لای عضلات رحم رشد می‌کند.

از بین فیبرومهای مختلف، فیبروم زیرمخاطی یا ساب موکوزال به دلیل اینکه لایه داخلی رحم یا آندومتر را بیشتر تحت تأثیر قرا می‌دهد، احتمال بیشتری دارد که فرد را دچار علائم مختلفی مثل خونریزی‌های شدید، درد زیاد هنگام عادت ماهانه، ناباروری و لکه بینی کند.

راه‌های تشخیص فیبروم رحمی:

با توجه به مطالب بالا سؤالی که ممکن است برای خیلی از خانم‌ها پیش بیاید این است که چه روش‌هایی برای تشخیص فیبروم رحمی وجود دارد؟ در زیر به برخی از این روش‌ها اشاره می‌کنیم:

  • معاینه دودستی:

ازآنجایی‌که رحم قابل رؤیت نیست در این روش متخصص زنان زیر شکم و حفره لگن را لمس می‌کند تا بتواند رحم را معاینه کند. در حین معاینه، یک رحم بزرگ و نامنظم و سفت قابل‌لمس است.

  • سونوگرافی:

یکی از بهترین روش‌ها برای تشخیص، سونوگرافی است که دو نوع سونوگرافی برای تشخیص فیبروم رحمی کاربرد دارد: سونوگرافی شکمی و سونوگرافی واژینال

  • اِم آر آی:

به دلیل هزینه بالا این روش، روش روتینی برای تشخیص فیبروم رحمی نیست و معمولاً به‌عنوان یک روش مکمل و کمک‌کننده مورداستفاده قرار می‌گیرد.

برخی روش‌های دیگر نیز برای تشخیص این بیماری مورداستفاده قرار می‌گیرند که کمتر متداول هستند و عبارت‌اند از: توموگرافی، هیستروگرافی و هیستروسکوپی و لاپاراسکوپی.

درمان فیبروم رحمی:

درمان فیبروم رحمی بر اساس وجود و شدت علائمی مثل خونریزی‌های شدید، ناباروری، تکرر ادرار، یبوست و ورم کلیه‌ها متفاوت است و در صورت بی علامت بودن درمان خاصی نیاز نیست و بیمار تحت نظر پزشک معالج و کنترل‌های مکرر قرار می‌گیرد؛ اما در صورت علامت‌دار بودن بیماری درمان‌های زیر صورت می‌گیرد:

  1. درمان دارویی: درمان دارویی معمولاً برای کاهش علامت‌های ناشی از بیماری و کنترل اندازه فیبروم صورت گرفته و درمان قطعی برای آن نیست.
  2. درمان جراحی: دو نوع جراحی در درمان فیبروم رحمی داریم: هیسترکتومی یا برداشتن رحم. درصورتی‌که فرد قصد بارداری در آینده را نداشته باشد انجام می‌گیرد و درمان قطعی فیبروم رحمی است. میومکتومی یا برداشتن فیبروم که اگر فرد قصد بارداری در آینده را داشته باشد انجام‌گرفته و درمان قطعی برای فیبروم رحمی نیست.

 

منابع:

کتاب نواک و کتاب دنفورث

 

خدمات دکتر لیلا جعفری متخصص زنان در بوشهر

با تشکر مدیریت سایت دکتر لیلا جعفری متخصص زنان در بوشهر

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Call Now Button